Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Συνέντευξη στην γνώμη της Χαλκιδικής, (Βάσω Β. Παππά)


Συνέντευξη με το συγγραφέα Νίκο Καρακάση

E-mailΕκτύπωσηPDF
«Ο τίτλος "συγγραφέας" με ξεπερνά, 
εξάλλου σιχαίνομαι τις ταμπέλες, 
κρύβουν το φως και το χρειάζομαι, για να γράφω»
Επιμέλεια: Βάσω Β. Παππά (Vas_nikpap@yahoo.gr)
karakasisO Nίκος Καρακάσης γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στις γειτονιές της Κυψέλης και του Νέου Κόσμου. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με τους υπολογιστές από μικρή ηλικία και συνεχίζει μέχρι σήμερα, διευθύνοντας τη δική του εταιρία πληροφορικής. 
Πλούσια κληρονομιά ο παππούς του Σταύρος Καρακάσης, γνωστός μουσικολόγος, Αλεξανδρινός ποιητής, και θείος του ο Κώστας Καρακάσης, καταξιωμένος συγγραφέας τού σήμερα.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 
Κύριε Καρακάση, έχετε πλούσια κληρονομιά. Παππούς σας είναι ο Σταύρος Καρακάσης, ο γνωστός Αλεξανδρινός ποιητής και μουσικολόγος και θείος σας, ο καταξιωμένος συγγραφέας του σήμερα Κώστας Καρακάσης. Μιλήστε μας για τον πυρήνα που λέγεται "οικογένεια".

Πράγματι, έρχομαι από μια οικογένεια που έχει γεννήσει πολλούς καλλιτέχνες, μάλιστα είναι μια ιστορία χρόνων, πριν ακόμα από εκεί που αναφέρεστε, όπως ο προπάππους μου Ζέφης Καρακάσης, που ήταν άριστος βιολονίστας στην Υψηλή Πύλη και άλλοι. 
Δεν σας κρύβω την εσώτερη θέρμη μου γι' αυτήν την οικογένεια, αλλά μου είναι αδύνατο να σας περιγράψω κάτι παραπάνω, διότι όλα αυτά τα ανακάλυψα μόλις πριν περίπου πέντε χρόνια, τότε δηλαδή που έστειλα ένα email στον Κώστα Καρακάση με την απορία: "Έχουμε κάποια συγγένεια μεταξύ μας;". Έπειτα από αυτήν την αστρική συνάντηση, μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες για την οικογένειά μου, αλλά και να γνωρίσω έναν πολύ αξιόλογο άνθρωπο, πολύ σημαντικό για την ζωή μου. Την οικογενειακή ιστορία, αν και την γνώριζα από τη μητέρα μου, ποτέ μου δεν μπόρεσα να συνειδητοποιήσω το μέγεθός της. Για να καταλάβετε καλύτερα, τον παππού μου Σταύρο Καρακάση τον έχασα, όταν ήμουν τεσσάρων, τον βιολογικό μου πατέρα μου, όταν ήμουν τριών. Τον Κώστα Καρακάση τον γνώρισα πριν πέντε χρόνια (περίπου). 
Κανείς, λοιπόν, από αυτούς δεν μπόρεσε, εκ των πραγμάτων, να με γαλουχήσει ή να μου δώσει –το αυτονόητο μια συμβουλή τού πώς να γράψω, γιατί να γράψω ή τι να γράψω. Η συγγραφή συνέβη σε εμένα, όπως ένα κρύωμα. Απλώς, ήρθε. Η ιστορία της οικογένειας μου έδωσε το έναυσμα και την πίστη για τις συγγραφικές μου δράσεις και είμαι ευγνώμων γι΄ αυτό όπως και για τον Κώστα Καρακάση, που μου τα μετέφερε μέσα μου.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Κέδρος" το βιβλίο σας, που φέρει τον τίτλο "Βασιλιάς Ίκελος". Ποιο θέμα πραγματεύεται;
Σαφώς, ο αναγνώστης έχει τον πρώτο λόγο στην ερμηνεία ενός έργου, μα, μια που μου κάνετε αυτήν την ερώτηση, να σας απαντήσω όσο πιο περιεκτικά μπορώ. Πρόκειται για ένα έργο που πρέπει να το διαβάσει κανείς μέχρι τέλους, καθότι κινείται σε πολλά επίπεδα. Πρωτίστως, πραγματεύεται την απόφαση του Αλέξη, του ήρωα, να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στον επαγγελματικό στίβο, μακριά από μια προκαθορισμένη καριέρα, όπως του πολεμικού ναυτικού. Στην πορεία θα ανακαλύψει τη ζωή, θα κυνηγήσει τα όνειρά του, θα νιώσει, θα ερωτευτεί. Παρέα του ένα όνειρο, που τον κυνηγά στον ύπνο και στον ξύπνιο του. Το φανταστικό περιπλέκεται συχνά με το πραγματικό, ανακατεύοντας την ίδια την ιστορία. Ένας σκληρός αστυνομικός, μια δολοφονία, μια εγκυμοσύνη, ο παπά - Ιερώνυμος με ισχυρή την αίσθηση της αγάπης και του δικαίου, ένας άλαλος άνδρας με ένα μυστικό παρελθόν, που πλανιέται σε όλες τις σελίδες, ένας συμβολαιογράφος και πολλοί άλλοι θα συντροφεύσουν τον αναγνώστη σε ένα μυθιστόρημα με ισχυρές ανατροπές. Μα, πάνω απ' όλα, είναι ένα σουρεαλιστικό όνειρο, που θα θέσει πολλούς προβληματισμούς στον Αλέξη, αλλά δεν σας κρύβω, ελπίζω να προσφέρει το ίδιο και στον αναγνώστη.
Πότε αποφασίσατε να γίνετε συγγραφέας;
Μόλις πίστεψα ότι γέμισε η πένα μου εμπειρίες. Τότε την ακούμπησα κά
τω και δοκίμασα να γράψω κάτι παραπάνω από ένα διήγημα. Ο τίτλος "συγγραφέας" με ξεπερνά, εξάλλου σιχαίνομαι τις ταμπέλες, κρύβουν το φως και το χρειάζομαι, για να γράφω.
Ποια είναι η άποψή σας για την πορεία της λογοτεχνίας σήμερα;
Η λάμψη της λογοτεχνίας είναι ο ίδιος ο κόσμος, οι θεατές της τέχνης, αυτοί δίνουν αξία στην ίδια τη λογοτεχνία αλλά και στην τέχνη γενικότερα. Ποια η αξία ενός έργου, αν δεν υπάρχουν αναγνώστες; Σαν άδειο σινεμά απαντώ, καμία σημασία δεν έχει το έργο αν είναι άξιο ή ο δημιουργός του περίφημος, αν δεν υπάρχουν θαυμαστές της τέχνης ή είναι ελάχιστοι. Οπότε για μένα η σωστή ερώτηση θα ήταν «ποια είναι η πορεία των αναγνωστών σήμερα;» καθότι αυτοί ορίζουν και την λογοτεχνία. 
Η Ελλάδα έχει να περηφανεύεται για μεγάλους δημιουργούς του παρελθόντος, έχει να μιλήσει για νέους ή μεταπολεμικούς συγγραφείς μεγάλης συγγραφικής δεινότητας, άξιους καθ’ όλα. Δεν έχει όμως τo ικανοποιητικό αποτέλεσμα εξαγωγής πολλών τίτλων, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Με λίγα λόγια, η ελληνική λογοτεχνία έχει δυναμικό, έχει άξιους εμπνευστές, γερές κολώνες, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από τα σύνορα της.
Δεν γνωρίζω το λόγο, αυτοί που τον ξέρουν, ας δώσουν την κατάλληλη απάντηση και ώθηση αν είναι στο χέρι τους.Σε γενικές γραμμές, πάντως, η ελληνική λογοτεχνία έχει μια ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια, αν αναλογιστούμε τον αριθμό τίτλων που εκδίδονται, και κλείνω την απάντησή μου, ελπίζοντας ότι η άνοδος αυτή  θα  αντιστοιχεί σε  ισάριθμη αύξηση του αναγνωστικού κοινού.
Ασχολείστε επαγγελματικά με τους υπολογιστές από μικρή ηλικία και συνεχίζετε μέχρι σήμερα, διευθύνοντας τη δική σας εταιρία πληροφορικής. Έχετε καλύψει κάποιες από τις μέχρι τώρα επαγγελματικές σας προσδοκίες; 
Ξεκίνησα σε ηλικία 18 χρόνων την επαγγελματική μου ενασχόληση, τους υπολογιστές και το ελεύθερο επάγγελμα. Η διαδρομή μου επαγγελματικά ήταν υπερβολικά δύσκολη, καθότι στο ξεκίνημα μου το μόνο κεφάλαιο που υπήρχε, ήταν η ανάλωση του προσωπικού μου χρόνου και ένα πενιχρό χαρτζιλίκι από δεύτερες και ευκαιριακές δουλειές. 
Τώρα είμαι σαράντα ενός και ζω από το ίδιο επάγγελμα που είχα επιλέξει τότε. Με τα εισοδήματά μου συντηρώ την οικογένεια μου, επίσης οι εκδόσεις "Κέδρος" έχουν εκδώσει ένα βιβλίο μου και μπορώ να περπατάω και να σκέφτομαι. Ποια ακριβώς θα μπορούσε να ήταν η επαγγελματική μου προσδοκία; Να έχω χρήματα να αγοράσω γιοτ ή πιο γρήγορο αυτοκίνητο; Δεν με ενδιαφέρει. Για την ώρα, το μόνο που μπορώ να σκεφτώ, είναι να διατηρήσω την ειλικρίνεια και τη δικαιοσύνη στην καθημερινότητά μου και να μη χρειαστεί να διώξω κόσμο, για να επιβιώσω. Σε γενικές γραμμές, επιθυμώ τη διατήρηση της σταθερότητας που έχω τώρα.
Η κρίση σάς έχει επηρεάσει; 
Θα ήταν ανόητο να μη με έχει επηρεάσει, όλον τον κόσμο έχει επηρεάσει, αλλά πιστεύω ότι η χειρότερη αρρώστεια της κρίσης είναι η θλίψη και η αβεβαιότητα. Όποιος καταφέρει να αδιαφορήσει γι' αυτά τα δύο ή να τα ξεπεράσει, είναι άτρωτος.
Η σχέση σας με το χρήμα ποια είναι;
Το χρήμα είναι βρικόλακας, έχει χίλιους τρόπους να σε κάνει να νιώσεις ευφορία, αλλά απαιτεί ως αντάλλαγμα το αίμα σου. Το σιχαίνομαι, θεωρώ ότι είναι η χειρότερη εφεύρεση του ανθρώπου.
Θα σας λέω λέξεις και θα μου απαντάτε μονολεκτικά και γρήγορα.
Οικογένεια: τα παιδιά μου. 
Καριέρα: κάστρα στην άμμο. 
Δημοσιότητα: φως. 
Επιτυχία: ήθος 
Κρίση: πόλεμος
Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;
Ποιόν ελεύθερο χρόνο; Δυστυχώς, είναι ελάχιστος, αν και κάνω ανέλπιδες προσπάθειες να μην παρατήσω την κιθάρα.
Τι θα θέλατε πάρα πολύ να αποκτήσετε;
Θέα στη θάλασσα και χρόνο, για να γράφω.
Τελευταία Ενημέρωση ( Δευτέρα, 18 Οκτώβριος 2010 21:03 ) 

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

Παρουσίαση





Κώστας Καρακάσης
Δήμητρα Δημητροπούλου
Πάνος Σταθόγιαννης
Νίνα Κουλετάκη

Ευχαριστώ πολύ όλους όσους ήρθανε, ήταν μια όμορφη βραδιά που θα μείνει για χρόνια στην μνήμη μου. 
6.10.2010